سلام میشه جمیعا امیدوارم که حالتون خوب باشه

من فعلا نمی تونم باپم  بعد از امتحانات پایان ترم برمیگردم

لحظه ای که سال تحویل میشه ... تنها لحظه ایه که بی منت به من لبخند میزنی ... کاش هر ثانیه برای من سال تحویل باشه تا لبخند همیشه مهمون لبای سرخت بمونه... سال نو مبارک گلم عــــــید اومد , بهـــــــار اومــــــد
.
.
.
.
.
.
.
.
.

تــ ـــــــ ـــو دوری امـ ــ ــ ـــــا

خداوندا تقدیر دوستان را در سال آینده به گونه ای قرار بده که در پایان سال از گذشته خود افسوس نخورند . . .

نيمه شب آواره و بی حس وحال

    درسرم سودای جامی بی زبان

        پرسه ای آغاز کرديم درخيال

             دل به ياد آورد ايام وصال

                  ازجدايي يک دوسالی می گذشت

                        يک دوسال از عمر رفت وبرنگشت

دل بياد آورد اول بار را

     خاطرات اولين ديدار را

         آن نظر بازی آن اسرار را

              آن دوچشم مست آهو بار را

                                        همچو رازی مبهم و سربسته بود

                                            چون من از تکرار اوهم خسته بود

آمدو هم اشيان شد با من او

    همنشين و هم زبان شد با من او

         خسته جان بودم که جان شد با من او

                  ناتوان بود و توان شد با من او

                                             دامنش شد خوابگاه خستگی

                                                  اين چنين آغاز شد دلبستگي

      وای ازآن شب زنده داری تا سحر

            وای از آن عمری که با او شد به سر

                  مست او بودم زدنيا بی خبر

                     دم به دم اين عشق می شد بيشتر

                                                   آمدو درخلوتم دمساز شد

                                                         گفتگو ها بين ما آغاز شد

      گفتمش: درعشق پابرجاست دل

             گر گشايي چشم دل زيباست دل

                      دل زعشق روی توحيران شده

                              درپی عشق تو سرگردان شده

            گفت: در عشقت وفادارم بدان

               من تو را بس دوست می دارم بدان

                            شوق وصلت را بسر دارم بدان

                                   چون تويي مخمور، خمارم بدان

با تو شادی می شود غم های من

           با تو زيبا می شود فردای من

              گفتمش: عشقت زدل افسون شده

                          دل زجادوی رخت افسون شده

                  جزتو هر يادی به دل مدفون شده

            عالم از زيباييت مجنون شده

     بر لبم بگذاشت لب يعنی خموش

             طعم بوسه از سرم برد عقل وهوش

                           درسرم جز عشق او  سودا نبود

                                  بهر کس جزاو در اين دل جا نبود

               ديده جز بر روی او بينا نبود

          همچو عشق من هيچ گل زيبا نبود

     روزگار اما وفا با مانداشت

طاقت خوشبختی ما را نداشت

پيش پای عشق ما سنگی گذاشت

                                بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

آخر اين قصه هجران بود وبس

حسرت و رنج فراوان بود وبس

                                يار مارا ازجدايي غم نبود

                                در غمش مجنون عاشق کم نبود

برسر پيمان خود محکم نبود

    سهم من از عشق جزماتم نبود

        با من ديوانه پيمان ساده بست

              ساده ام آن عهد وپيمان را شکست

                       بی خبر پيمان ياری را گسست

                 اين خبر ناگاه پشتم را شکست

          آن کبوتر عاقبت از بند رفت

     رفت وبا دلدار ديگر عهد بست

عاشقان را خوشدلی تقدير نيست

با چنين تقدير بد تدبير نيست

           از غمش با دودو دم همدم شدم

                      باده نوش غصه او من شدم

                   مست و مخمور و خراب از غم شدم

                                  زره زره آب گشتم، کم شدم

                                  آخر آتش زد دل ديوانه را

                            سوخت بی پروا پر پروانه را

                    عشق من از من گذشتی خوش گذر

             بعد ازاين حتی تو اسمم را نبر

       خاطراتم را تو بيرون کن زسر

       ديشب از کف رفت فردا را نگر

             آخر اين يک بار از من بشنو پند

                    بر منو بر روزگارم دل مبند

                         عاشقی را دير فهميدی چه سود!

                                عشق ديرين گسسته تار و پود

                                     گرچه آب رفته باز آيد به رود

                                              ماهی بيچاره اما مرده بود

         بعد از اين هم آشيانت هرکس است

         باش با او ياد تو ما را بس است

                              يک شاخه رز سفيد تقديم تو باد

                       مثل اينکه پرنده ای شد و رفت

                  تا حريم وصال،اوپر زد

            مرغ اشکم بياد او ان شب

     تاسحر با خيال او پر زد

کربلا نام تو بر قلب من حک شده   جز نام تو در این دل نام دیگری نیست    کربلا ای قبله مجد،ای شریفترین مکان   دلها در همه حال برای تو نماز می گزارد   کربلا مادرم به عشق تو مرا شیر می داد   اینجا بهشت زیر قدم های اوست  زیارت مادر پاداش بسیار دارد    و از عذاب الهی به دور است    خدایا چقدر دوری ازمادر سخت است   کربلا شرح اورارگان سرزمینت را می گویم    اینجا نور دیده رسول خدا دفن شده   افکار حیران وعقل ها پریشان   همه عالم مبهوت عشق بی کران توست   مرا ببین از عزت وشکوه تو توشه برگرفته ام   دریاب مرا ای مهربان   خداوند عالیترین مقام شرافت را به تو عطا فرمود 

 کربلا نام  تو بر قلب من حک شده جز نام تو در این دل نام دیگری نیست   

امام حسن مجتبی می فرمایند:

پنج چیز علامت مومن است: اول نماز 51 رکعت که 17 رکعت آن واجب و 34 تای ان مستحب است،دوم انگشتر را در دست راست کردن ،سوم صورت را درسجده به خاک پاک امام حسین مالیدن ،چهارم بسم الله الرحمن الرحیم گفتن،و پنجم زیارت اربعین خواندن است

                                                                        سبزترین دختر دنیا

                                                                                        یا حق

به نام خدا

همه هست ارزویم که ببینم از تو رویی   چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی

همه خوشدلیم که مطرب بزند به تار چنگی   من از ان خوشم که چنگی بزنم به تار مویی

همه موسم و تفرج به چمن روند وصحرا    توقدم به چشم من نه بنشین کنار جویی 

می دانم می ایی و می گذرد اندوه سالهای نیز که بی تو گذشت

                                                                                           سبزترین دختر دنیا

نامه هایم را برای پاره کردن نوشته ام

                  می توانی بسوزی شان.

حرف هایم رابی دلیل گفته ام

می توانی فراموش شان کنی.

 ولی عشقم را ازسمیم قلب بخشیده ام

        نمی توانی دوستم نداشته باشی.

دنیا زیبا .... دریا زیبا ....

 مردم برایم گریه کنید ،اشک بریزید وفغان کنید ... به دنبال تابوتم بیایید .. واز ناکام مردنم ...

برای مردم بگویید ... تا بدانم حداقل موقع مرگ کسی با من مهربان است ... اگر مردم آرزوهایم را بر در و دیوار این شهر سیاه که تمامی مردمانش از روی ریا با همدیگر معاشرت دارند بنویسید ... تا بدانند  چه بود آرمانهایم ... واینکه سر انجام به هیچ یک از آنها نرسیدم .

دنیا زیبا .... دریا زیبا ....

نه !!! هرگز برایم گریه نکنید . فغان نکنید ... نمی خواهم کسی به دنبال تابوتم بیاید . تا همه بدانند مرا هیچ یار وغم خاری نیست .

                                                                                   سهراب سپهری

چنان دل کندم از دنیا که شکلم،شکل تنهایست

        ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشایست

    مرا دراوج می خواهی تماشا کن تماشا کن...........     

نمی خواهم بمیرم تا محبت را به انسان ها بیاموزم.بمانم تا عدالت را برافروزم،بیفروزم.

خرد را،مهر را،تا جاودان بر تخت بنشا نم.به پیش فرداهای بهتر گل برافشانم

چه فردایی،چه دنیایی!جهان سرشار از عشق وگل و موسیقی ونور است........

نمی خواهم بمیرم

ای خدا؟

          ای اسمان!

                         ای شب!

نمی خواهم   نمی خواهم   نمی خواهم

                                                    مگر زور است؟

درون کوچه ی قلبم چه غمگینانه می پیچد صدای تو که می گفتی به جز تو دل نمی بندم فریب وعده هایت را ندانستم ولی اکنون به یاد وعده های تو میان گریه می خندم درآن غمگین غروب سبز تواز شهرم سفر کردی نگاهم در افق ها مرد و من افسوس می خوردم  ولی ای کاش  میمردم

برو دیگر که دل از غم رها کردم خداحافظ خداحافظ که دیگربرنمیگردم...

دیروز دوستت داشتم

                          امروز دلمو شکستی

                                                    وفردا ...

نمی دانم شاید فردایی نباشد

و یکی گفت خوش است اندوه تنهایی کشیدن

اگر باشد امید باز دیدن

 ومن آرام گریستم...

ماه ها پری رویا سخن با من نمی گویی چرا؟

                     آخر من از دیوانگی با ماه می گویم سخن!

توروزی با غمی سنگین زشهرم کوچ خواهی کرد

          ومن در پرنیان خاطرات خویش، به عشق پاک تو به نرمی گریه خواهم کرد!